What you see is what you pay

In dit artikel:

Online winkels gebruiken soms een verboden verkooptruc die bekendstaat als drip pricing: de advertentie en productpagina tonen een lage prijs, maar tijdens het bestelproces worden onvermijdelijke kosten toegevoegd (zoals service- of betaalkosten, belastingen of administratiekosten), waardoor het uiteindelijke bedrag hoger uitvalt dan verwacht. De verleiding is begrijpelijk — concurrentiedruk en stijgende kosten — maar de praktijk schaadt zowel klanten als bedrijven.

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) geeft aan dat consumenten dit gedrag sterk afkeuren. Uit een recente uitvraag blijkt dat ongeveer 80% drip pricing vervelend vindt en 75% het misleidend noemt. Onderzoek laat zien dat klanten hierdoor vaker meer betalen dan gepland, wat vertrouwen ondermijnt en klantenverlies kan veroorzaken. Bovendien zet het gebruik van drip pricing concurrenten onder druk om hetzelfde te doen, wat leidt tot een neerwaartse spiraal van ondoorzichtige prijzen waarin niemand wint.

Drip pricing is bovendien niet alleen onethisch maar ook illegaal: bedrijven riskeren boetes en andere handhavingsmaatregelen. De ACM heeft al boetes opgelegd, onder meer een boete van 350.000 euro aan een reisaanbieder die bijkomende kosten niet direct vermeldde. Dat maakt het naast reputatieschade ook een duidelijk compliance-risico.

Praktische aanbeveling: zorg dat consumenten direct en volledig zien wat ze werkelijk gaan betalen. Dat betekent geen verborgen kosten achter deeplinks, geen later toegevoegde onvermijdelijke toeslagen en geen tussentotalen die afwijken van het eindbedrag. Transparantie in prijscommunicatie en een klantvriendelijke UX zorgen voor meer vertrouwen, loyaliteit en stabiliteit in de markt — en houden toezichthouders uit de buurt.